روزهای رنگی ارکیده

من آن توام مرا به من باز مده

یکی پرسید از آن گم کرده فرزند                   که ای روشن گهر پیر خردمند

ز مصرش بوی پیراهن شنیدی                       چرا در چاه کنعانش ندیدی؟

بگفت احوال ما برق جهان است                   دمی پیدا و دیگر دم نهان است

گهی بر طارم اعلی نشینیم                        گهی بر پشتِ پای خود نبینیم

اگر درویش در حالی بماندی                      سر دست از دو عالم برفشاندی


گلستان، حکایت 9، در خلاق درویشان


پ.ن: نمیدونم این"دمی پیدا و دم دیگر نهان " اولیاالله همان اقبال و ادبار قلب ماست یا نه... ولی خیلی شباهت دارن :)

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۳/۱۲
ار کیده

نظرات  (۸)

۱۲ خرداد ۹۷ ، ۱۳:۲۰ مریــــ ـــــم
هرچی میکشیم از این اقبال و ادبار
پاسخ:
این لینک رو نگا کن... خیلی قشنگ در موردش توضیح داده
شیخ رو دوست دارم  :)
عکسِ گوشه ی وبلاگت چه خوبه 
پاسخ:
قابل نداره :)
ممنون بابت شعر و لینک
جناب سعدی می گوید:
دل گشوده سوی بالا بال ها
تن زده اندر زمین چنگال ها

ای بیت بسی راهبردی است :)
پاسخ:
خواهش میکنم

مرسی، قشنگ بود :)
خیلی قشنگ بود
چقدر این بهش حکایت هایی که مینویسی رو دوست دارم:)
پاسخ:
خوشحالم که دوست داشتی :)
بالشه چطور بود؟
پاسخ:
بله ؟!
متوجه نشدم
اینتستاگرام من را نداری آیا؟
پاسخ:
نه من کلا اینستا نیستم :)
:)
چه زیبا
پاسخ:
:)
سلام
اقبال و ادبار، یکی رو می کند و دیگری گریزان
امیدواریم مسیر درست رو پیدا کنیم.
ممنون زیبا بود.
پاسخ:
سلام :)
ان شاءالله...

خواهش میکنم :)