روزهای رنگی ارکیده

من آن توام مرا به من باز مده
روزهای رنگی ارکیده

بسم الله الرحمن الرحیم

:)

Elahe hood

‎۹۵

گاهی فکر میکنم همه ی ما بازیگریم، بازیگر فیلمی حول یه شخصیت، یه فلسفه و یه مسیر...

گاهی به جای چشمام یه دوربین فیلم برداری میبینم و سکانس هایی از زندگی. مسیر یه دوربین لغزان فیلم برداری رو دنبال میکنم و صحنه هایی  رو که میخوام توی فیلمم باشه میبینم. من، شخصیت تنها و اصلی فیلم، حرف میزنم و پس زمینه ی اون موزیک پخش میشه. چقدر تو این فیلم تنهام، چقدر خودمم. دوست دارم ببینم ته فیلم چی میشه، داستان از چه قرار بود و میخواست چی بگه؟

میخوام چی بگم؟ یعنی تهش چی میشه....؟


پ.ن: عنوان بر وزن، boy hood :)

۹۵/۰۸/۱۴
ار کیده

نظرات  (۲)

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
اگه قراره زندگی من فیلم بشه دوست دارم جوری زندگی کنم که الگویی برای تمام انسانها باشم